Rebecca blogt: over toen en nu, kansen en samenwerken

Rebecca blogt: over toen en nu, kansen en samenwerken

Op mijn elfde werd ik ziek, ze ontdekten een hersentumor, waardoor mijn jaar in groep acht in het water viel. Mijn basisschool van toen probeerde, ondanks dat het nieuw voor hen was, zo goed mogelijk op de situatie in te spelen en dat wierp zijn vruchten af. Ik kon bijna het hele jaar niet naar school, maar doordat mijn leraar zowel in het ziekenhuis als thuis regelmatig op bezoek kwam, met klasgenoten en een bulk huiswerk, liep ik niet heel veel vertraging op. Daardoor kon ik uiteindelijk toch, iets later dan gepland, naar de middelbare school.

EEN GOEDE START

Ik startte mijn middelbare schoolperiode op de mavo om na twee jaar door te stromen naar drie havo. De eerste twee jaren waren erg fijn en goed geregeld. Naast school volgde ik nog een revalidatietraject waardoor ik het eerste jaar maar halve dagen naar school kon en veel lessen moest missen. Hier werkten we samen met school omheen en ik had een fantastische mentrix die mij hierbij begeleidde.

Op de havo was het alleen net iets minder goed geregeld. Zolang er niet veel nodig was ging het goed, maar zodra er wel iets nodig was dat niet helemaal in het ‘normale’ plaatje paste was het toch best lastig. Als ik terugkijk snap ik dat ook zeker, een school maakt het ook niet vaak mee dat ze een kankerpatiënt op school hebben. We moesten allebei opnieuw het wiel uitvinden en dat ging niet altijd even soepel. Uitzoekwerk en lange, soms boze gesprekken, hebben er uiteindelijk voor gezorgd dat ik met vlag en wimpel ben geslaagd. Maar het was fijn geweest als er toen iets of iemand was die ons erbij had kunnen helpen.

KANSEN

Inmiddels zijn we meer dan twaalf jaar verder en ben ik erg blij met de ontwikkelingen die langzaam maar zeker meer voeten aan de grond krijgen binnen het onderwijs, maar ook in de maatschappij. Langzaam maar gestaag verandert het onderwijslandschap, wordt er meer samengewerkt tussen de verschillende partijen en is er meer aandacht voor de individuele leerling.

En dat vind ik fantastisch! Het is fantastisch om te zien dat er steeds meer wordt samengewerkt aan inclusief onderwijs voor alle kinderen en dat er steeds meer organisaties zijn die handvatten bieden om ouders en kinderen te helpen. Ieder kind heeft zijn eigen talenten en kwaliteiten en kan daar heel ver mee komen in het leven. Ze moeten alleen de kans krijgen deze te ontwikkelen. Laat je dit gebeuren, dan zul je zien dat zij hun eigen kracht zullen vinden, waar ze de rest van hun leven profijt van zullen hebben.

Er is nog een lange weg te gaan, maar met de huidige ontwikkelingen gaan we de goede kant op. Sta open voor de kennis en ervaring van anderen en werk samen met andere organisaties, ouders en vooral ook kinderen om inclusief onderwijs vorm te geven voor iedereen.

Rebecca ter Mors (27) is in 2016 afgestudeerd in de richting Communicatie - International Event, Music & Entertainment studies. Als kind had ze een hersentumor, waaraan ze enkele onzichtbare beperkingen heeft overgehouden. Voor In1school blogt ze over haar ervaringen als student en als ondernemer. Momenteel werkt ze onder meer als actrice, model en blogger, zie haar website: www.rebeccatermors.com.

Leave a comment

You are commenting as guest.