Passend onderwijs gaat niet vanzelf

Het is mooi wat jullie uitdragen, IN1school, maar het gaat niet vanzelf goed, zegt een moeder. Er moet wel geschikte ondersteuning zijn, ook voor kinderen die formeel niet als erg gehandicapt te boek staan. Zoals voor haar slechthorende zoon die hoortoestellen draagt en van wie de school denkt dat het goed genoeg is als de juf in een zendertje praat.

Men heeft gewoon geen flauw benul hoe om te gaan met een slechthorend kind.

Verstoppertje tijdens gym en mijn zoon vergeten omdat hij niet heeft gehoord dat het spel is afgelopen. Niet realiseren dat een dictee lastig is omdat juf nooit weet wat hij hoort, daar moet je dus over nadenken. Werken in groepjes en samenwerken is heel populier in het basisonderwijs, enig idee hoe dit is voor een slechthorend kind? Die wordt daar helemaal gek van. Na de meivakantie had de juf de groepen in de klas opnieuw ingedeeld. Ze had mijn zoon met zijn slechte oor en met zijn rug naar haar toe ingedeeld. Dus kan hij ook haar mondbeeld niet goed zien en slechter horen. Ze had het zich niet gerealiseerd. Tot nu toe is er niet een leerkracht geweest die zich in de materie verdiept, ondanks dat wij het boek van Annemiek Deij in de klas hebben liggen waar bladzijdes vol adviezen, tips en trucs in staan.”

Leren omgaan met elkaar

Haar zoon heeft geen moeite met leren, maar een school is meer dan een plek om te leren lezen en rekenen, het gaat ook om het leren omgaan met elkaar. Toch is er geen aandacht voor de sociale omgang tussen haar zoon en de rest van de klas die onbehoorlijk groot is met 32 kinderen. Het is druk en soms chaotisch en hij kan niet horen wat de anderen zeggen. Het isoleert hem binnen de klas en moeder zou willen dat de leerkrachten daar oog voor hebben en er wat mee doen. Moeder heeft vaak geprobeerd aandacht te vragen binnen het schoolteam voor wat er volgens haar nodig is. “Mijn zoon heeft niet zozeer ondersteuning nodig, maar de leerkrachten. Op de Pabo leer je niet hoe om te gaan met slechthorende kinderen. De school wijst veel af omdat er geen geld voor is. “we hebben geprobeerd een rugzak aan te vragen, toen hij jonger was, maar hij kreeg geen indicatie want zijn gehoorverlies is net niet erg genoeg”. Wel kwam er eenmalig preventief ambulante begeleiding vanuit dovenonderwijs. Er kwam iemand kijken en die gaf adviezen aan de leerkracht. Dat was mooi, maar het is niet genoeg om één keer langs te komen, maar het geld was op. We zijn afhankelijk van de inzet van de leerkrachten.”

Geld vrij inzetten voor passend onderwijs

In het nieuwe systeem Passend Onderwijs krijgen scholen theoretisch de ruimte om beschikbare budgetten voor ondersteuning vrijer in te zetten. Landelijk strakke indicatiecriteria zijn vervallen. De schooldirecteur kan binnen het samenwerkingsverband pleiten om meer geld vrij te maken voor gerichte lichte ondersteuning. “ik weet het”, zegt moeder; “ik zit er bovenop, ik ben lid geworden van de Medezeggenschapsraad. Ik ben voortdurend bezig uit te zoeken wat mogelijk is en ik draag het aan bij de school. In het samenwerkingsverband hier is niet duidelijk nog wat er extra mogelijk is”.