"Zoveel verschil is er niet"

“Voor de kinderen is zij niet anders dan anderen” zegt kleuterjuf over Maren. “Zoveel verschil is er niet. Als ze ergens wat langer over doet, dan zeg ik: Iedereen heeft tijd nodig om iets te leren.” Maren, haar juf en nog drie jonge mensen met een beperking komen aan het woord in een ontwapende film over inclusief onderwijs. De film' Gewoon samen naar school' is van de Belgische burgerrechtenorganisatie Grip.

Grip filmde behalve Maren, ook Yousef, in zijn vijfde leerjaar op de basisschool, Brent, bijna klaar met de middelbare school; en Dorien, inmiddels afgestudeerd aan de universiteit Leuven. Voor Yousef is inclusie dat hij niet wordt aangestaard: “In de supermarkt kijken kinderen mij de hele tijd aan.” Op school is hij als de anderen. Hij heeft soms fysieke hulp nodig: “Als we van plaats wisselen dan is er altijd iemand naast me, een buddy, die me helpt. Die zet de computer bijvoorbeeld aan als ik er niet bij kan. Als iemand bijvoorbeeld iets niet zo goed van rekenen snapt, vraagt de juf: wil jij helpen? Wij helpen allemaal elkaar.”

Brent leerde praten op school. Hij vertelt: “In het eerste kleuterjaar zat ik in een dagcentrum. En dan zijn zowel ik als mijn tweelingbroer naar een wijkschooltje hier gegaan in Grimbergen. En eigenlijk vanaf dan ben ik ook pas beginnen met spreken omdat ik dan pas zat tussen leerlingen die konden spreken.” Brent noemt als voordelen van inclusie: “de sociale ontwikkeling van uzelf maar ook dat leerlingen leren omgaan met een persoon met een beperking. Mij zien ze niet als iemand speciaal.”

Dorien heeft haar master gehaald aan de KU Leuven. ”Voor mij was het belangrijk het anders zijn niet te benadrukken. Gewoon meedoen met de rest en wel zien waar we uitkomen. In het eerste jaar heb ik veel steun gekregen. Er was een netwerk van mensen die me konden komen ophalen en naar de les brengen. Er was een goed uitgebouwde kotwerking. Mensen met en zonder beperking samen op kot. Er zijn mensen die, doordat ze een kleine verlaging krijgen van hun huurprijs als vrijwilliger mensen met een beperking helpen. Dat is een hele toffe manier om op kot te zitten omdat je dan meteen in dat studentenmilieu zit. Je kunt samen weggaan.”