Lasse gaat goed

Lasse wil naar school! Onder die titel berichtte In1school in 2015 en 2016 over de probemen van de ouders van de toen 5-jarige Lasse die vanwege het wegvallen van zijn ondersteuning op school thuiszitter dreigde te worden. Zijn ouders hebben twee jaar lang moeten vechten maar inmiddels is de rust weergekeerd. Lasse gaat goed, zegt zijn moeder Afra, al zit hij formeel nog steeds niet op de goede plek.

De problemen voor Lasse begonnen toen wetgeving passend onderwijs werd ingevoerd en tegelijk de AWBZ (algemene Wet Bijzondere Zieketekosten) werd afgeschaft. Lasse zat toen op een reguliere buurtschool in Assen. De jongen heeft een zeldzame chromosoomafwijking en daardoor heeft hij een moeilijk behandelbare epilepsie, motorische beperking en een visuele beperking. Hij gaat niettemin graag naar school en hij kan goed leren. Tot 2014 ging er elke dag een assistent mee met Lasse naar de school en ze werd betaald uit een PGB AWBZ.

PGB verviel door wetswijziging

Door de wijzigingen in zorgwetgeving (de AWBZ werd opgeheven en vervangen door Jeugdzorg, WLZ of Intensieve Kindzorg) raakte Lasse het recht op dat PGB kwijt zonder dat duidelijk werd wie dan wel ondersteuning zou gaan betalen. Op WLZ zorg had Lasse geen recht want hij heeft geen verstandelijke beperking. De gemeente kon niet zoveel uren begeleiding op grond van de Jeugdzorg geven. Lasse kwam in aanmerking voor Intensieve Kindzorg maar de zorgverzekeraar bestreed dat Lasse op grond daarvan begeleiding op school zou kunnen krijgen. Het kostte een jaar lang voor de ouders, met intensieve hulp van de wethouder en niet dan nadat de kwestie driemaal in een kamerdebat werd besproken, eindelijk een hoog genoeg budget kreeg. De uiteindelijk indicatie ging uit van meer dan 50 uur zorg per week.

Overgang naar speciaal onderwijs

Op de reguliere school waren intussen problemen met de begeleiding ontstaan. Ouders besloten dat Lasse dan toch beter af zou zijn op de Groninger Buitenschool, een speciale school voor langdurig zieke kinderen. Na opnieuw veel geregel, want ook daar moesten ouders begeleiding meeleveren uit hun PGB , kreeg Lasse een veelbelovende start met een nieuwe juf en nieuwe begeleider.

Het plezier van Lasse op de speciale school sloeg snel om. De kwaliteit van het onderwijs en de medische zorg bleken ondermaats. Juist in de tijd dat Lasse daar begon, bleken andere ouders hun kinderen thuis te houden. Er werden fouten gemaakt met medicatieverstrekking. Kinderen voelden zich niet veilig. Ook Lasse kreeg problemen. De school meldde dat Lasse een ‘gedragsstoornis’ zou hebben en dat hun zoon niet tot leren kwam. Na enkele nare incidenten hielden de ouders Lasse thuis, net als andere ouders. In de regionale pers kwamen verhalen over chaos in de lessen, niet adequaat bejegenen van de leerlingen en fouten bij medische zorg naar buiten. Lasse werd kort thuiszitter. Terug naar zijn reguliere basisschool kon niet meer.

Lasse zit inmiddels (februari 2017) op een speciale school voor zeer moeilijk lerende kinderen. Dat is niet de plek waar Lasse thuishoort, want hij heeft geen verstandelijke beperking. Toch zijn ouders vooralsnog tevreden. Hij leert graag en veel met zijn individuele lesprogramma (gewone nivau van groep 3) en de juf weet hem goed te stimuleren. Of hij er kan blijven is de vraag, want volgens het Nederlandse onderwijssysteem hoort hij er niet en hij moet altijd individueel leren. Het programma van de klas is ver onder zijn niveau. Zijn juf zegt dat hij eigenlijk naar de reguliere school terug zou moeten.